Dag 1 – Van Brussel naar Chicago
De dag begon al vroeg, want om 5u15 stond de wekker. Nog even de laatste dingetjes in mijn valies gestopt en off we go! Ik was zeker ruim op tijd in Zaventem, want ik wou geen risico nemen met de cyberaanval van vorige week. Ik was al online ingecheckt, dus alles zou goed moeten gaan, toch? Helaas! Ze konden aan de gate mijn ESTA niet uitlezen. Na veel discussie en gedoe hebben ze iemand gebeld om te verifiëren, en dan was het ineens wel oké. Genoeg stress voor één dag, dacht ik — maar nee, hoor. Zelfde probleem in Londen! Daar zeiden ze dat hij op status ‘cancelled’ stond. Gelukkig waren ze daar wel een stuk vriendelijker en geloofden ze mij toen ik zei dat ik met die ESTA al eerder naar de States was gevlogen. Ik had ook mijn goedkeuring afgedrukt, iets wat ik normaal nooit doe, maar het bleek een gouden zet!
Na wat technische problemen met het vliegtuig en een uur vertraging waren we dan eindelijk vertrokken richting Chicago! Ik had al vriendjes gemaakt met een vrouw uit Nashville en op de vlucht van Londen naar Chicago met een vrouw uit Vermont. Zo’n gesprekken maken zo’n lange vlucht toch meteen aangenamer. De 8 uur waren op die manier snel gepasseerd.
Eenmaal in Chicago aangekomen, begon de miserie eigenlijk pas echt: mijn bagage was in Londen gebleven. Zowel in Brussel als in Londen hadden ze mij verteld dat alles rechtstreeks naar Chicago werd gestuurd, en in Chicago zeiden ze dat ik het in Londen had moeten oppikken om opnieuw in te checken. Zelfs áls dat waar was, had ik daar geen tijd voor gehad omdat ik al zoveel tijd was verloren met mijn ESTA-probleem.
Uiteindelijk heb ik dan een claim ingediend en nu is het wachten tot ze de valiezen doorsturen naar ons hotel. Gelukkig had Tom al de auto opgepikt en stond hij mij op te wachten bij de autoverhuur. Na 2,5 weken elkaar niet te zien was dat een héél fijn weerzien!
Gezien ik dus geen kleren had, was het eerste dat we deden een bezoekje aan Target. Van kleren tot make-up — alles moest ik opnieuw kopen. Erna zijn we bij Panda Express gaan eten om daarna door te rijden naar ons hotel in Chicago. Eenmaal daar aangekomen was het tijd om snel te douchen en in bed te kruipen om te bekomen van deze bewogen dag. Hopelijk zit het vanaf morgen wat meer mee!

Dag 2 – Chicago verkennen
Vandaag hadden we een volle dag in Chicago! Ik kende eigenlijk niet veel van deze stad, maar mijn eerste indruk gisterenavond was dat het er gezellig en proper uitzag. En die indruk bleek juist te zijn! Door de jetlag waren we al om 4u wakker en om 5u ready to go. We zijn eerst even langs The Bean in Millennium Park gepasseerd. We waren er zo vroeg dat we helemaal alleen waren — zalig!
Daarna zijn we gaan ontbijten in een Mexican Diner. Wat had ik besteld? Een Mexican breakfast burrito met jalapeños natuurlijk! 😋
Erna zijn we nog even terug naar het hotel gegaan om uit te checken zodat we echt aan onze dag konden beginnen.
Ons uitstapje bracht ons eerst naar de Navy Pier. Onderweg kregen we zoveel mooie indrukken van de stad: zo proper, zo groen en zulke vriendelijke mensen. Chicago voelt op sommige plekken zelfs een beetje Europees aan, maar dan met Amerikaanse flair. Wat me ook verraste: het is op veel plaatsen echt een fietsstad!
Op zich is de Navy Pier niet super speciaal. Je hebt er een mooi uitzicht op Lake Michigan en het is fijn om wat rond te wandelen, maar na een uurtje hadden we het wel gezien. Daarna zijn we een souveniertje gaan halen en dan was het tijd voor het hoogtepunt van de dag: een 90 minuten durende boottocht langs de kanalen van Chicago. We hadden een fantastische gids die ons een spoedcursus “architectuur van Chicago” gaf. Ik zou dit echt iedereen aanraden!
Chicago staat ook bekend om zijn deep dish pizza, dus uiteraard kon dat niet ontbreken. We gingen naar Giordano’s Pizza om onze dag af te sluiten (ik denk dat je Giordano’s bedoelde 😉). Daarna stond er nog een rit van zo’n 3 uur op de planning richting ons volgende hotel in Indiana.
Eenmaal daar aangekomen was het meteen een gezellige drukte, want het team van Belgische motocross was ook net gearriveerd. De motocross is ook de hele reden dat we in deze buurt zijn, want de Motocross des Nations vindt dit jaar plaats in Crawfordsville, Indiana.
Na het inchecken zijn we nog even naar TJ Maxx en Walmart geweest — ik had nog steeds mijn valiezen niet terug. Daarna was het tijd om te gaan slapen, want we waren al wakker sinds 4u en het was ondertussen al 23u.



Dag 3 – De aanloop naar de motocross
De dag begon met ontbijt in het hotel samen met de andere mensen van Team Belgium. Alweer een gezellige drukte dus!
Na het ontbijt zijn we naar Crawfordsville gereden om onze tickets op te pikken voor het weekend. Het was ook het ideale moment om al eens het parcours te verkennen. De sfeer zat er al helemaal in, mede dankzij de typisch Amerikaanse enthousiaste mentaliteit.
Het wordt zeker een stevig weekend, want het parcours is allesbehalve vlak. Op zulke momenten besef je dat een paar extra sessies op de crosstrainer toch geen slecht idee waren geweest.
Na wat kennismaken en rondwandelen kregen we honger. In de buurt stond een taco foodtruck, dus uiteraard moesten we daar even stoppen. En wauw — die taco’s waren amazing! Ik heb zeker inspiratie opgedaan voor mijn eigen foodtruck.
Erna zijn we uiteraard nog eens gaan winkelen (ik had tenslotte nog steeds geen valiezen en dus weinig kleren). De klantenservice van British Airways is trouwens echt waardeloos — ik ben nog geen stap verder.
Ik heb er al twee dagen over kunnen zwijgen, maar vanavond is de release van het nieuwe Taylor Swift-album, dus ik ga nog even wakker blijven. Morgen komt ook de nieuwe film uit, en ik had vorige week heel hard gewerkt om een kostuum af te werken, maar dat zit natuurlijk in mijn verloren bagage. Ik ga er toch proberen het beste van te maken!
Na een etentje en het obsessief checken van de AirTag was het eindelijk tijd voor de release van The Life of a Showgirl. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten, maar wauw… She did it again!
Na het album één keer volledig te beluisteren was het ondertussen ruim na middernacht — tijd om te gaan slapen.


Dag 4 – Film, parade & een klein mirakel
Vandaag en de komende dagen staan volledig in het teken van de Motocross des Nations. Na het ontbijt gingen we alweer naar het parcours om wat verder te verkennen. Om 10u ’s ochtends was het alvast warm genoeg!
Omdat vandaag ook de nieuwe Taylor Swift-film uitkwam, ben ik halverwege de dag naar de dichtstbijzijnde cinema gereden om die te gaan kijken. Ik dacht dat het druk zou zijn, maar uiteindelijk zaten er maar een dertigtal mensen in de zaal — al is Crawfordsville natuurlijk wel the middle of nowhere.
De film bestond uit drie delen: een muziekvideo, lyric video’s en de making-of van Fate of Ophelia. Voor Swifties natuurlijk echt een traktatie! Ik zat naast een meisje dat ook dit weekend naar de motocross kwam kijken, dus dat was gezellig.
Na de film was het alweer tijd voor de motocrossparade in Crawfordsville. Ieder land presenteert daar zijn team. Er kwam verrassend veel volk op af, wat de sfeer echt top maakte! Gelukkig had ik nog een parkeerplekje gevonden en via locatie delen had ik Tom na een halfuurtje teruggevonden. De sfeer en vibe konden niet Amerikaanser zijn.
Terug in het hotel bleek er een mirakel gebeurd te zijn: mijn valiezen waren er! Ik ben zelden zo blij geweest. Het was dan wel te laat om mijn kostuum voor de film aan te doen, maar ik was gewoon opgelucht om eindelijk alles terug te hebben.
Na ons opgefrist te hebben, zijn we burgers gaan eten bij Culver’s. De burgers en frietjes waren lekker, maar de Pumpkin Spice Shake was echt to die for. Morgen wil ik er sowieso nog eentje halen.
Terug op het hotel moest ik nog wat boekhouding doen, want ook al ben je op reis, het werk gaat natuurlijk door. Tot morgen!



Dag 5 – Race day (of bijna)
Motocross day — what else? Vandaag zijn het kwalificaties, dus dat wil zeggen dat we te weten komen of we morgen mogen meedoen met de grote wedstrijd. Spannend dus!
Er gebeurt van alles op het parcours waardoor de uren voorbij vliegen. Gelukkig maar, want dan was het ineens tijd voor de kwalificaties. En long story short: België eindigde als 3e — echt een topprestatie! 🇧🇪
Na nog wat napraten over de dag, reden we terug naar het hotel om wat op te frissen. De dag sloten we af met Wendy’s en met het verder schrijven van deze blog.
