Deel II

Dag 6 – Adrenaline in Indiana: Race Day! 🏁
Het was zover: race day! Na een ontbijt dat ons bijna net zo veel energie gaf als een Red Bull (oké, misschien iets minder) vertrokken we richting het parcours. De sfeer was al vanaf de parking voelbaar: iedereen was hyper enthousiast, en het leek wel alsof het hele circuit een gigantisch feestje gaf.

Wat deze wedstrijd extra bijzonder maakt, is dat het land tegen land is. Geen individuele rijders, maar teams die hun land vertegenwoordigen. Dat groepsgevoel maakt het nog spannender! Ik had het geluk om de race vanaf de pitlane te volgen — ideaal om de start en de eerste bocht goed te zien. En Team Belgium had een eigen box, dus we konden comfortabel alles volgen. Voor wie iets verder weg stond: schermen hingen overal, want het circuit is gigantisch en je wilt natuurlijk niet missen wie er aan kop ligt.

Er werden drie races gereden, met telkens twee rijders per land. Het slechtste resultaat viel weg, en België had hier en daar wat pech. Uiteindelijk eindigden we op de vierde plaats, na Australië, de VS en Frankrijk. Al bij al een mooi resultaat en wat een spannend spektakel!

Tien jaar geleden had ik werkelijk geen flauw idee van motocross, maar ondertussen volg ik het met plezier — en het is nog leuk ook!

Na de race haalden we onze bagage op en reden we 2,5 uur door naar Elizabethtown, Kentucky. Onderweg nog een snelle stop bij McDonald’s, want zelfs racers moeten af en toe frietjes hebben. Eenmaal in het hotel: douchen en slapen. De volgende dag wachtte mijn droombestemming: Nashville!

Dag 7 – Nashville Vibes: Muziek, Murals & Taylor 🎶
Nog twee uur rijden naar Nashville, en omdat het daar een uur vroeger is, hadden we een klein tijdvoordeel. Het weer? Regenachtig en druilerig — alsof Nashville ons even op de proef stelde. Halverwege zag Tom bordjes voor Buc-ee’s, een gigantisch tankstation met supermarkt en een beverlogo. Trending op TikTok en volgens velen een must-see. Helaas had ik de exit gemist, en terugdraaien zou te veel tijd kosten, dus reden we door… zonder te weten dat we er later alsnog zouden belanden (twee keer!).

Eerst naar de Wings mural voor iconische foto’s. Daarna parkeerden we in downtown en lunchten we bij de Food Assembly Hall, een soort smeltkroes van eten: sushi, BBQ, ijsjes… wij gingen voor BBQ pulled pork en een Dr Pepper, uiteraard.

Dan Ryman Auditorium, een legendarische muziekzaal uit 1892. Bill Monroe, Johnny Cash, Maybelle Carter — allemaal hebben ze hier opgetreden. Bluegrass en countrymuziek kregen hier hun gouden tijd.

Hoogtepunt: de Country Music Hall of Fame! Alles over de geschiedenis van countrymuziek, inclusief het Taylor Swift Education Center en een tijdelijke Eras Tour-expo. Mijn hart maakte een sprongetje bij het zien van de paarse cupcake dress van de Speak Now-era. Eentje die ik al eens had nagemaakt, maar nu wil ik het opnieuw proberen, van pure inspiratie. Naast Taylor waren er kostuums van Lainey Wilson, Carrie Underwood, Dolly Parton, Shania Twain, Blake Shelton, Toby Keith en nog veel meer. Het voelde alsof ik door de geschiedenis van countrymuziek liep — onbeschrijfelijk cool!

Centennial Park was de volgende stop, met een bankje gewijd aan Taylor (“For Taylor Swift – A bench for you to read on at Centennial Park – Welcome home, Nashville”). Dit verwijst naar Folklore, waarin ze zingt: “Green was the color of the grass where I used to read in Centennial Park” en “Gold was the color of the leaves when I showed you around Centennial Park.” Er stond ook een Willow-boom, maar helaas was het gebied in renovatie.

Laatste stop: The Bluebird Café, waar Taylor op 14-jarige leeftijd werd ontdekt. Helaas gesloten, maar het idee alleen al… super chic! De buurt was verrassend saai — Nashville heeft blijkbaar zijn verborgen hoekjes.

En toen paniek: een mail van ons vorige hotel in Kentucky! Ze hadden een camera gevonden. Even paniek, Tom checkte alles, en ja hoor: we moesten 2 uur heen en 2 uur terug rijden om de camera te gaan halen. Zo kwamen we uiteindelijk tweemaal bij Buc-ee’s terecht — even op de heenweg als tussenstop en op de terugweg om iets te eten.

Dag 8 – Breakfast & Bootlegs: Nashville naar LA ☕✈️
Straks vliegen we door naar LA, maar we hadden gelukkig nog een hele voormiddag in Nashville!

Ontbijt bij Frothy Monkey. Taylor Swift schijnt hier vroeger vaak geweest te zijn met Jake Gyllenhaal, dus ik wilde het eens uitproberen. Ik nam cinnamon French toast met gekarameliseerde appel en een warme chocomelk — amai, dat was lekker!

Omdat we er de vorige dag niet meer geraakt waren, reden we nu nog naar de Grand Ole Opry, een live countrymusic radioprogramma dat bekend staat om het hosten van de grootste countryartiesten. Dit jaar bestaat het exact 100 jaar, dus een bezoekje waard!

Ernaast bezochten we het Madame Tussauds Museum, waar een nieuwe collectie Taylor Swift-beelden staat. Naast Taylor in haar Eras Tour Evermore-kleed waren er ook beelden van Elvis, Prince, Blake Shelton, Connie Britton en Chip Esten uit de serie Nashville. Het thema was logischerwijs countrymuziek, en ik vond het fantastisch!

Voor we naar de Westkust vlogen, wilde ik nog met Tom naar Publix, een supermarkt die alleen in de Midwest en Florida te vinden is. Daar hebben ze super lekkere broodjes (aka pub pubs), dus bestelden we een broodje met chicken tenders, ranch en sla. Gelukkig had ik het juiste aantal besteld: een half broodje voor ons beiden was al meer dan genoeg.

Zo kwam ons Nashville-verhaal tot een einde, en was het tijd om het zonnetje weer op te zoeken aan de Westkust. Gelukkig konden we met onze bagage gewoon door zonder problemen.

In LA aangekomen, pikten we onze auto op (een Jeep Renegade 4×4) en reden naar Beverly Laurel in West Hollywood. Hier hadden we al eerder gelogeerd, dus we wisten dat het een goed hotel was op een top-locatie.

Het was al vrij laat, maar we reden toch nog naar The Grove om iets te eten. The Grove is een chique openlucht shoppingcentrum op 5 minuten rijden van ons hotel. Twee jaar geleden vond daar ook de Eras Tour film premiere plaats. Supertof, want ik ken deze locatie al enkele jaren.

Eten deden we bij The Cheesecake Factory. In plaats van burgers of taco’s ging ik voor pasta carbonara. Ook weer superlekker, maar ik was blij dat we de drukte konden achterlaten. Moe maar voldaan gingen we terug naar het hotel, klaar voor een volgende dag in LA.

Dag 9 – LA Cinemagic: Filmlocaties & Palmbomen 🎬🌴
LIk vind LA echt een ‘acquired taste.’ De eerste keer vond ik het niet zo leuk, maar hoe vaker ik er kom, hoe leuker het wordt. In plaats van de toeristische hotspots kan ik nu enkele andere plekken kiezen, zoals filmlocaties van mijn favoriete films en TV-shows.

We begonnen met ontbijt bij Swingers, een diner net naast ons hotel. Daarna een locatie die al heel lang op mijn bucketlist staat: het huis van Cameron Diaz uit de film The Holiday. Kate Winslet ruilt huizen met haar in de film. Het huis bestaat echt en we zijn er naartoe gereden! Helaas bewoond, dus ik heb subtiel foto’s en video’s gemaakt, maar het was fantastisch om er te zijn. Het huis ziet er nog exact hetzelfde uit als in de film, bijna 20 jaar later.

Daarna bezochten we het ziekenhuis dat gebruikt is voor de buitenscènes van Grey’s Anatomy. Het is een echt ziekenhuis in LA, een veterans hospital, niet het gezelligste, maar het zag er precies hetzelfde uit als in de serie.

Na al deze filmlocaties kregen we honger en was het tijd voor In-N-Out. Ik had er lang op gewacht, en het stelde niet teleur! We aten buiten in het zonnetje met palmbomen ernaast — dit is voor mij echt vakantie. Na een Starbucks stop reden we door naar Santa Monica. De pier is altijd een gezellige chaos, maar iconisch. Een foto bij het Route 66-bord kon natuurlijk niet ontbreken.

Daarna gingen we terug naar de luchthaven om onze auto te wisselen. Helaas hadden we een steentje tegen de ruit gehad. Omdat we nog twee weken gingen roadtrippen en soms op verlaten stukken komen, besloten we op zeker te spelen en een andere auto te huren.

Omdat SoFi Stadium vlakbij de luchthaven ligt, maakten we daar een korte tussenstop. Het is het duurste stadion ooit gebouwd, 5-6 miljard dollar, en het is bekend van The Eras Tour film, want daar werd die opgenomen. Het was heel tof om er daadwerkelijk te staan, zeker nadat we er de dag ervoor overgevlogen waren.

De dag was nog niet voorbij: we gingen naar Hollywood Boulevard en Griffith Observatory! Op Hollywood Blvd was er net een wereldpremière van een nieuwe Ethan Hawke-film. We hadden zicht op de rode loper terwijl we bij Wahlburger aten.

Ook een bezoekje aan Madame Tussauds stond op de planning, met een nieuw Taylor Swift-beeld in mijn favoriete cupcake dress. We hadden het echte al in Nashville gezien, dus dit was een leuke bonus. Verder waren er beelden van Steven Spielberg, Shawn Mendes, Jason Derulo en nog veel meer. De versie in Las Vegas staat nog op de planning voor volgende week.

De weg naar Griffith was langer dan verwacht. Door een evenement bij Greek Theatre stond veel verkeer, maar na anderhalf uur bereikten we het observatorium. De vorige keer dat ik hier was, regende het heel hard en was het zicht op downtown minimaal. Nu was het perfect — beter dan dit zal geen enkel uitzicht ooit worden. Eén van mijn favoriete plekken waar ik ooit ben geweest!

Dag 10 – Roadtrip Kickoff: LA naar Laughlin 🚗💨
Onze dag begon met ontbijt bij de Farmer’s Market bij The Grove. Ik at een breakfast burrito, maar het was echt een gerecht voor minstens drie personen. Needless to say, ik kreeg het niet op.

Na nog wat werken en inpakken in het hotel vertrokken we naar onze volgende bestemming: Laughlin! Dat was zo’n vijf uur rijden, maar met de nodige tussenstops kwamen we pas in de late namiddag aan. Onderweg stopten we bij DQ om te lunchen, maar dit was geen aanrader. De locatie was vrij louche, wat het niet beter maakte.

Laughlin is een soort mini-Las Vegas aan de Colorado River. In het weekend is het er druk, maar doordeweeks lopen er vooral vreemde mensen rond. We hadden geboekt bij het Edgewater Resort & Casino, direct aan de rivier. Onze hotelkamer had uitzicht op het water, wat leuk was! Het was hier ook erg warm, minstens 30 graden; toen ik uit de auto stapte voelde het als een oven.

Vlak tegenover Laughlin ligt Bullhead City, met zo’n 40.000 inwoners en evenveel winkels, vermoed ik. We besloten daar wat te winkelen, en ze hebben letterlijk alles! Qua eten ontbreekt er ook niets; er zijn zelfs twee Panda Express restaurants binnen 5 km. Uiteindelijk gingen we naar Hobby Lobby (inspiratie voor Taylor Swift-kostuums), Spirit Halloween, en Walmart. Eten deden we bij Panda Express, en ik hoop stiekem dat dit concept ooit naar België komt, net als veel andere dingen (behalve de wapens in Walmart tussen de reddingsvesten voor kinderen — dat hoeft niet).