Deel V

Dag 21 – Desert Drive & Halloween Madness🎃🚗
Na een ontbijt in het hotel vertrokken we voor een autorit van zo’n vier uur richting Palm Springs. Onderweg hielden we een korte tussenstop in Lost Hills voor benzine en een Starbucks. Echt de middle of nowhere daar — een tankstation, een paar vrachtwagens, en wij met onze koffie. ☕️

Even later lunchten we bij Raising Cane’s in Pasadena. Nieuwe obsessie gevonden! 🍗 Simpel concept, maar zó goed. Daarna reden we verder naar Palm Springs, waar we aankwamen in een supertof hotel. Na het inchecken ging ik meteen even het centrum in. Ik wandelde langs de winkels, kocht wat postkaartjes om naar België te sturen en genoot van de sfeer daar.

’s Avonds kwam Tom mij halen om te gaan eten. Het werd Chipotle — ik nam een bowl en kreeg er spontaan weer nieuwe inspiratie van voor de foodtruck. 🌯 Daarna nog even langs Walmart, waar ze ongelofelijk veel Halloween-decoratie hadden. Als ik hier zou wonen, had ik nu al véél te veel rommel gekocht. 🎃👻 Uiteraard konden we het niet laten om daarna ook nog even bij Target binnen te springen… met hetzelfde resultaat. 😅

Op de terugweg haalden we nog churros bij Del Taco. Daar hadden ze ook weer quesadillas, en ik kreeg prompt de slappe lach omdat ik weer moest denken aan dat filmpje van die Nederlanders die quesadilla’s niet kunnen uitspreken 🤣.

Onderweg passeerden we ook nog een Bank of America drive-thru geldautomaat — dat had ik dus echt nog nooit gezien. 💳 Amerika blijft me verbazen.

Terug op het hotel probeerde ik al uren een nieuw Amerikaans Apple ID aan te maken om eindelijk een Waymo te kunnen bestellen, maar zelfs na een gesprek met Apple Support werkte het nog steeds niet. Nu moet ik dus 24 uur wachten. Typisch! 😩📱

Dag 22 – Desert Calm & Doctor Bills 💸

Onze dag begon een beetje anders dan gepland. Tom voelde zich niet zo goed (zacht uitgedrukt), dus moesten we voor de eerste keer ooit naar een walk-in clinic. Gelukkig bleek het niets ernstigs, maar we zijn wél 950 dollar armer 😅 — lang leve de reisverzekering.

Na dat avontuur zijn we gaan lunchen bij Denny’s. Ik nam voor het eerst iets met mac ’n cheese, onion rings en een soort aangebrande biefstuk met BBQ sauce erover. Zeer Amerikaans, zeer lekker. 🇺🇸

De namiddag brachten we door aan het zwembad — helemaal alleen, met uitzicht op palmbomen en bergen. De stilte, de zon, het water… even niks moeten, dat deed deugd.

Omdat het nog vroeg was, reden we later richting een shoppingcenter op een klein halfuurtje van Palm Springs. In Barnes & Noble zocht ik een specifiek magazine van Rolling Stone, maar zonder succes. Gelukkig maakte een nieuw paar schoenen dat goed — die had ik al sinds de eerste week in de VS op het oog 👟 Opvallend was wel dat het shoppingcenter waar we naartoe gingen, vrij dood was. Er was super weinig volk, er stonden veel lege winkelpanden en het was er over het algemeen echt niet zo gezellig. Dit hoor je wel vaker tegenwoordig in Amerika.

Daarna even terug naar het hotel om op te frissen en dan richting Panda Express voor het avondeten (weer een nieuwe obsessie). Daarna nog snel een 7-Eleven binnen voor wat drankjes, en als afsluiter een chocolate cinnamon milkshake bij Denny’s 🍫

Terug op de kamer probeerde ik wat bij te schrijven aan de blog en ga ik straks eindelijk proberen om een Amerikaans Apple ID aan te maken — zodat ik hopelijk morgen een Waymo kan bestellen. Wordt vervolgd. ⏳

Dag 23 – Desert Roads & Driverless Rides🛣️🤖

We checkten uit bij ons hotel in Palm Springs en gingen ontbijten bij Del Taco. Ik nam een breakfast burrito met extra avocado — de perfecte start van de dag 🥑

Daarna reden we richting Joshua Tree National Park. Voor mij was het al de vierde keer dat ik hier kwam, maar het blijft magisch. Midden oktober is hét seizoen om tarantula’s te zien, maar gelukkig (voor mij dan toch) geen enkel exemplaar gespot 😅 Spinnen en ik, dat blijft een moeilijke combinatie.

We stopten onderweg voor wat foto’s met het kleed dat ik oorspronkelijk had meegebracht voor de The Life of a Showgirl première. De natuur was opnieuw indrukwekkend — die mix van rotsen, zon en stilte blijft iets bijzonders. Bij Skull Rock was het dan weer opvallend druk, terwijl de rest van het park heerlijk rustig aanvoelde.

Na ons bezoek reden we verder richting Twentynine Palms — een beetje een vreemd stadje, maar dat hoort erbij onderweg in de woestijn. We hielden halt bij een outlet mall, want het werd stilaan duidelijk dat we wat extra ruimte nodig hadden in de valiezen. Een nieuwe koffer dus, probleem opgelost.

Daarna vervolgden we onze rit naar Los Angeles, met een verplichte stop bij In-N-Out 🍔 Nog steeds één van de beste fast-food stops onderweg. Eenmaal aangekomen in LA checkten we opnieuw in bij The Beverly Laurel, hetzelfde hotel als twee weken geleden — een klein beetje thuiskomen.

Onderweg probeerde ik voor de honderdste keer een Amerikaans Apple ID aan te maken en… het is eindelijk gelukt! 🎉 Waymo geïnstalleerd, en ook dat werkte perfect. Wat een opluchting.

Onze eerste rit met Waymo was ronduit indrukwekkend. Je bestelt gewoon via de app, de auto (een Jaguar I-Pace) komt aan, je ontgrendelt hem met je telefoon en hij rijdt volledig zelf naar je bestemming. Geen chauffeur, geen stuur dat iemand aanraakt — science fiction in het echt 🤯 Wist je trouwens dat er ondertussen al meer dan zeshonderd van die zelfrijdende Jaguar I-Pace wagens rondrijden in Los Angeles alleen? De andere steden waar Waymo actief is, zijn San Francisco, Phoenix en Austin.

We lieten ons afzetten aan Melrose Avenue en gingen daar iets eten bij een Korean BBQ — superlekker! Daarna opnieuw met Waymo terug naar het hotel. Hoe zot is dat eigenlijk, een auto zonder bestuurder die je veilig terugbrengt?

De laatste twee avonden zijn officieel begonnen. Ik schreef nog wat kaartjes om naar België te sturen, werkte de blog bij, postte wat foto’s op Instagram en keek nog wat tv. Morgen staat er weer een dag vol Waymo-avonturen op de planning.

Dag 24 — Van Mulholland tot Malibu 🌴

We dachten een rustige dag te hebben… maar in L.A. valt er zóveel te beleven dat dat duidelijk niet zou lukken 😅

De dag begon bij Krispy Kreme met een donut met oranje pumpkin-glazuur en een iced coffee met veel te veel koffiesmaak — niet echt mijn ding — dus dan maar een pumpkin spice latte als herkansing 🎃☕️
Onderweg passeerden we de Universal Studios en Warner Bros Studios — wie weet waren ze wel Grey’s Anatomy aan het opnemen 👀 — en in de verte zagen we de Hollywood Sign en het Griffith Observatory schitteren in de zon.

Daarna reden we via Mulholland Drive naar dezelfde overlook spot waar de film A Cinderella Story met Hilary Duff eindigt. Pure nostalgie ✨
We vervolgden onze route door Laurel Canyon, waar je langs de mooiste (en vaak beroemdste) huizen rijdt — waaronder dat van Taylor Swift! In hetzelfde huis logeerde Zoë Kravitz een tijdje met haar moeder, tot ze er haar slang verloor: 🐍 https://youtu.be/4OlLcYVKc3o?si=GEIrvryyJzw7glF0; https://youtu.be/zRxztXAi2w0?si=G766glWYSo0PnNyN

Via de Pacific Coast Highway reden we richting Malibu. Onderweg kwamen we zowel het zwarte als het Barbie-huis tegen, maar zagen ook hoe groot de schade van de recente branden is — hele rijen huizen verdwenen, palmbomen nog steeds pikzwart. Een triest zicht dat nog lang blijft hangen.

We lunchten bij Jack in the Box in Calabasas, niet ver van de plek waar Kobe Bryant, zijn dochter en enkele anderen jaren geleden om het leven kwamen. Het voelt vreemd om er zomaar voorbij te rijden — een mooie, maar beladen plek.

Daarna trokken we terug naar Griffith Observatory om overdag Downtown L.A. te bewonderen. Blijft echt één van mijn favoriete plekken ooit.
Plots bedacht ik me dat ik nog niet in het Fashion District was geweest, dus daar snel even gestopt. Onderweg probeerde een Waymo in te voegen, en dat deed hij zó vlot dat hij ons zelfs bedankte met zijn pinkers. Die auto’s zijn echt de toekomst — ze rijden beter dan 99% van de Amerikanen (sorry aan de Amerikanen die deze blog lezen 😬).

In het Fashion District vond ik nog een leuk stofje, en daarna sloten we de dag af bij The Grove. Even wat rondgewandeld, kaartjes geschreven om naar België te sturen, en pasta carbonara gegeten bij The Cheesecake Factory — symbolisch, want dat was ook onze eerste avond in L.A. 🍝

Overal hangt al Halloween-decoratie, de sfeer is gezellig maar ook een beetje weemoedig. De laatste avond is aangebroken… Vanavond valiezen inpakken, Nashville 911 en Grey’s Anatomy kijken, en ons klaarmaken voor de reisdag morgen. ✈️🧡

Dag 25 – Goodbye California, hello Belgium 🇧🇪

Alles ingepakt: vier grote valiezen, twee carry-ons en twee rugzakken — missie geslaagd. Na het uitchecken lieten we de bagage nog even achter in het hotel en namen we een Waymo richting The Griddle Café voor ontbijt. Deze keer geen gigantische pannenkoeken waar je maar een kwart van op krijgt, maar breakfast taco’s met eieren en avocado. Een perfecte afsluiter. The Griddle ligt trouwens vlak naast het gebouw van de Director’s Guild of America — supercool om te zien.

Daarna met de Waymo terug naar het hotel om onze auto op te pikken en nog een laatste ritje te maken richting Santa Monica. We wilden nog wat winkelen, maar het shoppingcentrum was zo goed als leeggelopen. Dan maar doorgereden naar de Pacific Palisades, waar we stil werden van wat we zagen. Hele wijken zijn daar afgebrand tijdens de branden in januari. We wisten dat het erg was, maar in het echt zien is toch anders. Hier en daar wordt opnieuw opgebouwd, maar veel percelen staan gewoon te koop. Wat opvalt: stenen constructies, schoorstenen en trappen staan nog overeind, terwijl alles errond volledig verdwenen is. En toch bouwen ze opnieuw in hout — iets wat ik nooit goed zal begrijpen.

Van daaruit reden we naar Rodeo Drive, een wereld van verschil natuurlijk. De straat blinkt van de designer stores — Gucci, Prada, Louis Vuitton, Givenchy — en de ene Bentley of Rolls-Royce na de andere rijdt voorbij. Soms kun je er ook een celebrity spotten, en jawel: we liepen bijna tegen Simon Sinek aan! Hij kwam net uit een winkel toen wij passeerden. Superleuk toeval.

Daarna terug naar het hotel om onze valiezen op te pikken, even om te kleden en op te frissen, en dan begon onze rit naar LAX. We maakten nog een tussenstop bij McDonald’s — een klassieker om af te sluiten — en deze keer verliep alles gelukkig vlot. Inchecken ging snel (zelfs met vier valiezen én mijn carry-on die we ook hadden ingecheckt), en ook door security geraakten we zonder problemen. Geen water vergeten deze keer.

Nog een laatste Starbucks op de luchthaven, wat rondwandelen en dan was het zover: boarden voor onze terugvlucht. We vlogen met een A380 en hadden op voorhand plaatsen gekozen bovenaan, naast elkaar. Na bijna een maand rondreizen is het tijd om terug naar Taco’tje te gaan. ✈️💛

En stiekem… ben ik in mijn hoofd al bezig met de volgende reis. In mei ga ik namelijk alweer terug naar New York City — voor een weekje dit keer. 🗽

Van Ghost Towns tot Glitter: 25 Dagen VS 🚗✨

Na 25 dagen, duizenden kilometers, eindeloze zonsondergangen, milkshakes, roadtrips, ghost towns, cowboylaarsjes, sushi, Swiftie-momenten en spontane omwegen, zit het avontuur er weer op.
Van de glitter van Las Vegas tot de rust van Mammoth Lakes, van het zilverstof in Cerro Gordo tot de zeelucht in Monterey — elke dag voelde als een mini-verhaal op zich.

Het was een reis vol contrasten: sneeuw én woestijn, stadsdrukte én verlaten landschappen, fastfood én fancy diners, plannen én gewoon laten gebeuren. En net dát maakte het zo bijzonder.
We zagen oude favorieten terug (Vegas! Joshua Tree! In-N-Out!) maar ontdekten ook nieuwe plekken die instant in het hart zijn gekropen. Sommige haltes stonden al jaren op onze bucketlist — Cerro Gordo was daar absoluut de kroon op — en andere kwamen gewoon toevallig op ons pad.

Wat begon als een roadtrip, werd uiteindelijk een verzameling kleine geluksmomenten: een kat in Radiator Springs, een milkshake bij zonsondergang, een driverless auto die beter rijdt dan de gemiddelde Amerikaan, en overal dat gevoel van vrijheid dat enkel reizen door de VS kan geven.

De valiezen zitten vol — niet enkel met souvenirs en stof voor toekomstige kostuums, maar vooral met herinneringen. 💛
En hoewel het heerlijk was om nog even van de VS te genieten, is het ook fijn om weer naar huis te gaan. De kaartjes zijn verstuurd, de foto’s zijn gemaakt, en het avontuur blijft nog wel even nazinderen — tot de volgende roadtrip, want één ding is zeker: dit was niet de laatste. 🚗🌄🇺🇸