Wanneer je naar de VS trekt heb je onwaarschijnlijk veel mogelijkheden om een auto te huren bij tal van huurmaatschappijen. Van kleine auto’s tot grote SUV’s: keuze is er genoeg.
Wij hebben een Ford Mustang GT gehuurd bij Avis. Dit is natuurlijk een duurdere categorie en dit heeft ons zo’n 1200 euro gekost. Voor de goedkoopste auto betaal je zo’n 600 euro om 3 weken te huren. Avis is ook een iets duurdere maatschappij om bij te huren. Indien je echt het goedkoopste wil, ga je best even op de website van Sunny Cars of Alamo kijken. Voor de benzine hebben we voor 5000 km 200 euro betaald. Een GPS hadden we niet, wij gebruikten gewoon Waze.
Neem nooit extra verzekeringen ter plaatse. Wanneer je je auto huurt, zitten de belangrijkste verzekeringen er altijd bij. Wanneer je op het einde van je reis je auto terug binnen brengt, check dan ook altijd je uitgaven op je kredietkaart na een paar dagen. Soms houden ze ongevraagd toch nog een bedrag van je kaart af.
Goed om te weten is dat er gratis shuttlebussen zijn van de luchthaven naar je autoverhuurkantoor. LAX is een gigantisch grote luchthaven en Amerikanen zijn niet bepaald bekend omdat ze veel wandelen dus die shuttlebussen zijn zeker een aanrader. Vaak is de luchthaven toch zeker op 5km van het autoverhuurkantoor.
Zoals in de meeste grootsteden is het ontzettend duur om te parkeren. Los Angeles is mogelijks nog duurder dan pakweg Londen of Parijs daarom is het goed om bijvoorbeeld je auto te laten staan en een Uber te nemen om de stad in te gaan. Als je een beetje buiten de spitsuren blijft kan je zeker de parkeerkosten drukken en vaak krijg je nog een fijne conversatie met de Uber chauffeur er gratis bij!
Een laatste tip die ik wil meegeven aan iedereen die voor de eerste keer in de VS gaat roadtrippen: schrik niet als de pomp aan het tankstation je creditcard niet aanvaard. Er is (normaal) niets mis met je kaart maar de pompen zelf aanvaarden zelden buitenlandse kaarten. But no worries, ga gewoon even binnen en zeg aan de kassa voor hoeveel dollar je wil tanken. Indien je uiteindelijk teveel betaald hebt, krijg je je geld erna gewoon terug. Op 3 weken tijd is het mij zo’n 2 keer gelukt om toch gewoon aan de pomp te betalen maar weet dus dat dit erg zeldzaam is.
Met mijn vlucht heb ik énorm veel geluk gehad. Uiteindelijk heb ik maar 350 euro betaald voor een retour Brussel – Los Angeles (LAX) inclusief bagage met een tussenstop in London Heathrow. Dit was een error fare met Virgin Atlantic. Een errorfare is wanneer een vliegmaatschappij bijvoorbeeld een foute prijs in het systeem ingeeft waardoor de prijzen spotgoedkoop kunnen worden. Doorgaans betaal je voor dezelfde vluchten rond de 600 euro maar je moet de prijzen vooral in de gaten houden via websites zoals http://www.skyscanner.net en www.cheaptickets.be. Vaak zijn hun goedkoopste prijzen ook zonder bagage, dus dat moet je zeker ook bekijken.
Rechtstreekse vluchten zoals met KLM zijn doorgaans duurder. Vanuit Brussel zijn er ook geen rechtstreekse vluchten naar Los Angeles, wel naar New York met Brussels Airlines.
Een goede website om goedkope vluchten te vinden is https://travelunlimited.be/. Je kan je er op abonneren en dan krijg je af en toe een e-mail met de huidige errorfares en spotgoedkope vliegtickets. Zeker een aanrader!
In Europa zijn we het gewoon dat we gemakkelijk met de auto de landsgrenzen kunnen oversteken. Wanneer je naar Amerika gaat, heb je wel de nodige papieren nodig. Als Belg volstaat om een ESTA te hebben (een ETA voor Canada).
Wat is een ESTA nu juist? Dat is een elektronische toestemming gelinkt aan je paspoort dat je moet aanvragen dat ervoor zorgt dat je 3 maand aan een stuk in de VS mag verblijven. De ESTA is 2 jaar geldig en vraag je hier aan: https://esta.cbp.dhs.gov/esta
Opgelet: gebruik alleen deze officiele website. Er bestaan andere, frauduleuze websites die veel meer geld vragen dan wat het eigenlijk kost.
De ESTA is dus niet gratis maar kost maar 14 USD. Dit betaal je tijdens het aanvraagproces.
Gezien de ESTA aan je paspoort gelinkt is, moet je er ook voor zorgen dat je paspoort geldig is natuurlijk. Stel dat je paspoort komt te vervallen wanneer je ESTA nog een jaar geldig is, dan moet je een nieuwe aanvraag doen met je nieuw paspoort.
Normaal duurt het zo’n 72 uur voordat je aanvraag wordt goedgekeurd maar in de praktijk gebeurt dit veel sneller. Om problemen te vermijden vraag je dit best niet last minute aan maar toch minimum een week op voorhand!
Handig om te weten: stel dat je met de auto de grens met Canada wil oversteken, dan hoef je geen ETA aan te vragen. Jouw ESTA en paspoort volstaat voor de grenscontrole. MAAR, stel dat je bijvoorbeeld je reis begint in LA en eindigt in Vancouver en vanuit Vancouver terug naar huis wil vliegen, dan heb je wel een ETA nodig. Een ETA is ook nodig wanneer je een transitvlucht via Canada naar de VS neemt. Gemakkelijker gezegd: een ETA is dus alleen maar nodig om vanuit de VS met de auto de grens over te steken.
Het bovenstaande geldt ook omgekeerd: wanneer je vanuit Canada de grens wil oversteken met de auto dan heb je alleen een ETA nodig. De ETA vraag je hier aan https://www.canada.ca/en/immigration-refugees-citizenship/services/visit-canada.html en deze kost 7 CAD of rond de 5 euro. De ETA is 5 jaar geldig en is ook gelinkt aan je paspoortnummer.
Als laatste wil ik jullie nog het volgende meegeven: zorg ervoor dat je een digitale kopie van al je documenten op je gsm of cloud opslaat. Neem ook papieren kopieën en leg die in je valies, portefeuille, handbagage etc… Je weet nooit dat je tas of valies wordt gestolen of dat je iets kwijtraakt. Wij hebben 2 vrienden waarbij er in hun auto is ingebroken en waar al hun valiezen zijn gestolen. Better be safe than sorry!
Ben je zoals mij, dan heb je waarschijnlijk genoeg kleren mee voor 3 weken waardoor je op het einde van je reis een probleem hebt met alle dingen die je ter plaatse extra hebt gekocht. Als je slim bent, doe je dat dus NIET en was je gewoon onderweg.
De meeste motels zijn voorzien van een wasmachine en droogkast. Per wasbeurt kost dit 1 à 2 dollar. Zeep kun je vaak ook kopen bij de receptie van je motel maar wij hebben gewoon zeep in de Walmart gekocht. Kleine tip: zorg dat dit niet uitloopt in de auto want je raadt het al: de zeep is uitgelopen in onze auto. Oeps.
Gek genoeg mogen Amerikanen wel al vanaf hun 16 jaar hun rijbewijs halen maar je moet wel minimum 21 jaar oud zijn om een auto te mogen huren. Helaas komt er wel een flinke toeslag bij als je nog geen 25 jaar bent: dit is zowat het dubbele van je totale huurbedrag. Wanneer ik twee jaar geleden rondreed, kostte mijn auto oorspronkelijk 600 euro maar omdat ik op dat moment nog maar 22 jaar oud was, heb ik het mooie bedrag van 1200 euro mogen ophoesten. Dat is véél geld.
Daarbovenop varieert de prijs ook nog eens per staat. Zo betaal je in New York en Michigan nog eens méér dan alle andere staten in de VS. In Canada betaal je dan weer niets extra.
Voor onze roadtrip dit jaar was ik ook nog geen 25 jaar dus ik ben vooral passagier geweest deze keer. Als niet 25-jarige zijn er bepaalde categorieën van auto’s waar je sowieso niet mee mag rijden. Onze Mustang viel binnen deze categorie. Het is trouwens niet zo omdat je partner ouder is dan 25 dan je dan als 2e bestuurder gewoon kunt meerijden. Helaas! De prijs gaat wel degelijk omhoog.
Autorijden in Amerika is heerlijk. De banen zijn breed en uitgestrekt en de chauffeurs zijn heel wat hoffelijker dan bij ons.
Over het algemeen zijn de verkeersregels hetzelfde maar hier en daar zijn er toch een aantal kleine verschillen:
Misschien de belangrijkste om mee te beginnen: de stoplichten staan aan de overkant van de baan en dus niet waar je effectief moet stoppen. Dit kan verwarrend zijn en voor gevaarlijke situaties zorgen als je dit aanvankelijk niet weet.
Je mag zowel links als rechts inhalen op de snelwegen.
Wanneer je rechts wil afslaan aan een rood licht, dan mag dit gewoon terwijl het nog rood is, tenzij anders aangeduid (right on red). Dit gaat werkelijk tegen alles in wat ik ooit over autorijden geleerd heb, maar daar mag het dus! Opgelet: deze regel geldt in alle staten maar niet in alle steden. In New York City zal je veel bordjes tegenkomen waarop staat dat het verboden is.
Een stopbord betekent ook effectief stoppen. Vooral aan kruispunten heb ik me laten wijsmaken dat er vaak politieauto’s klaarstaan om chauffeurs op te wachten die toch zomaar doorrijden.
Voorrang van rechts bestaat er niet, het is meer een ‘first come, first serve’ principe.
Probeer je ook zoveel mogelijk aan de snelheidslimiet te houden want de boetes zijn er een stuk hoger als in België. Flitspalen zijn er niet echt maar je wordt tegengehouden door agenten wanneer je te snel rijdt. Je boete wordt berekend op hoeveel sneller je reed dan de toegelaten snelheid, je verzekeringspolis (voor Amerikanen) gaat omhoog én er komen nog eens gerechtskosten bij, terwijl je niet altijd naar de rechtbank moet gaan. Wat voor ons dus 50 euro zou kosten, zal voor een Amerikaan dus rond de 400 euro kosten voor dezelfde overtreding. Ik heb jullie dus gewaarschuwd! Tip: Gebruik zoveel mogelijk cruise control.
De maximumsnelheid in Amerika is 25-45 mijl per uur (40-70 km/u) in steden en zo’n 65 tot 75 mijl per uur (100-120 km/u) op de snelweg.
Rijbewijs
Een internationaal rijbewijs heb je als Belg in Amerika niet nodig. Je Europees rijbewijs volstaat. Let wel op dat het een kaartje is en geen papiertje zoals vroeger.
Onderweg naar San Francisco hebben we nog een paar tussenstops gemaakt. Zo zijn we bijvoorbeeld Silicon Valley gepasseerd en hebben we het Apple hoofdkantoor visitor’s center in Cupertino bezocht. Het Apple visitor’s center heeft een interactieve maquette van hoe het Apple gebouw er echt uitziet. You need to see it to believe it!
San Franciscowas deze keer een blitsbezoek. Alcatraz stond op de planning maar uiteindelijk hadden we daar niet zoveel tijd meer voor. Uiteraard hebben we wel even de Golden Gate Bridge (parkeren: Battery Cranston Rd, San Francisco, CA 94129) bezocht wat deze keer heel speciaal was. Het was zodanig mistig dat je de bovenkant van de brug niet meer zag. Best wel spooky dus. Vergeet ook zeker Lombard Street niet. Lombard Street is de meest bochtige straat ter wereld en bekend van tal van films. Ik heb het lang geleden leren kennen door het computerspelletje Midtown Madness 2. Dat is een autospelletje die zich afspeelt in SanFran. Afsluiten deden we in Fisherman’s Wharf. Daar vind je tal van restaurantjes en souvenirwinkeltjes. Je kunt er ook Alcatraz van ver zien.
Van San Francisco rij je best via Highway 1 naar Monterey. Highway 1 is één van de de mooiste snelwegen ter wereld en we blijven die eigenlijk gebruiken tot het einde van onze reis in Los Angeles.
Voor de racefans onder ons heb je ook nog Laguna Seca in de buurt. Wij konden het toen niet zomaar bezoeken gezien er een race aan de gang was maar ik vermoed dat het op normale dagen wel gewoon kan.
Eten: Pizza My Heart Slapen: Padre Oaks
San Francisco – Lombard Street San Francisco – Golden Gate Bridge
Dag 17 – Monterey
Monterey is tegenwoordig enorm populair geworden door de serie ‘Big Little Lies.’ En terecht! Het is een klein stadje gelegen aan de haven en ze hebben ook hun eigen Fisherman’s Wharf waar je bijvoorbeeld een boottocht kunt boeken om walvissen te gaan spotten.
Je kan er ook de 17-mile drive doen met de auto. Deze kost 10 USD en brengt je op de mooiste plekjes in Monterey. Zeker ook de moeite is Bixby Bridge. Deze is ook weer te zien in Big Little Lies en de Amerikaanse band Death Cab for Cutie heeft er ook een nummer over geschreven, namelijk Bixby Canyon Bridge.
Winkelen in Monterey doe je in het openlucht winkelcentrum Del Monte waar je ook pizza kunt gaan eten. De pizza daar is zó goed dat we er twee avonden na elkaar zijn gaan eten.
Eten: Pizza My Heart Slapen: Padre Oaks
Bixby Canyon Brudge
Dag 18 – Monterey – Pismo Beach
De regio rond Big Sur is ook prachtig, vooral tussen San Simeon en Carmel. Onderweg naar Pismo Beach rij je gewoon weer langs Highway 1. Onderweg kun je even stoppen aan Pfeiffer Beach, wat ook in de Big Sur regio ligt. Het is even zoeken en de weg ernaartoe is niet evident maar het is het meer dan waard wanneer je er geraakt bent. Het strand heeft op bepaalde plaatsen paars zand en de golven van de zee slaan in op de ongebruikelijke rotsformaties die zich in het water bevinden. Het kost je 10 USD om het strand te bezoeken.
Verder langs Highway 1 kun je af en toe eens stoppen om een mooi uitzicht te hebben over de oceaan. Op een aantal plekjes op het strand liggen er namelijk zeehonden en zeeleeuwen maar opgelet: die STINKEN. ONTZETTEND. HARD. Die liggen in hopen op en naast elkaar en gooien zand met hun vinnen. Vreemde beestjes als je het mij vraagt. En lui. Ze stinken en ze zijn lui.
In Pismo Beach moet je zeker eens Pancho’s Surf Shop bezoeken. Door deze surfwinkel wil je eigenlijk meteen alles regelen om naar Californië te verhuizen. Je kunt er alles kopen dat met surfen te maken heeft maar het interieur heeft ook zeker zijn typische Californische charme.
Eten: Brad’s Restaurant Slapen: Motel 6
Zeehonden/Zeeleeuwen
Dag 19 – Pismo Beach – Los Angeles
Alvorens te eindigen op onze begin- en eindbestemming, maken we nog even een tussenstop in Santa Barbara. Santa Barbara is nog een klein, charmant havenstadje waar je nog even de typische westkust sfeer kan ervaren.
Malibu kom je ook nog tegen. Deze keer zijn we er niet gestopt door het slechte weer maar als het mooi weer is kun je een bezoekje brengen aan de pier of langs de huizen van de filmsterren rijden.
Eten: Ontbijten in Splash Café Slapen: Figueroa Andere tips:
Santa Barbara
Dag 20 – Los Angeles
Op onze allerlaatste dag hebben we vooral nog wat sightseeing gedaan in downtown LA. Zo zijn we de Walt Disney Concert Hall gaan bezoeken en het Staples Center waar regelmatig concerten en sportwedstrijden plaatsvinden. Vergeet ook zeker niet de Farmer’s Market te bezoeken. Je kan er heerlijk vers gaan eten van pannenkoeken tot vlees tot vis tot smoothies.
Eten: Meat Love Korean BBQ Slapen: Figueroa
Ziezo, dit was ongeveer ons roadtrip doorheen de Westkust van Amerika. Hopelijk zijn jullie wat wijzer geworden en zo niet: vragen mogen altijd! 🙂
Op zo’n 15 minuten rijden van Las Vegas ligt het Las Vegas Motor Speedway parcours. Daar worden onder andere Nascar races gehouden. Je kan er zelf ook een ritje boeken om met een ervaren chauffeur een aantal toertjes rond het circuit te rijden. Let wel: dit is in een echte Nascar auto en deze gaan HARD: zo’n 250km/u. Zo’n rit kan je op voorhand boeken en kost zo’n 100 USD.
Eten: Mon Sushi Slapen: Hard Rock Hotel
Las Vegas Motor Speedway
Dag 12 – Las Vegas
Nog een fijne uitstap die je kan doen op zo’n 50 minuten rijden van Las Vegas is Valley of Fire. Valley of Fire lijkt heel hard op Red Rock Canyon, wat ook in de buurt van Vegas ligt. De zandstenen- en duinen in Valley of Fire zouden meer dan 150 miljoen jaar oud zijn en zijn doorheen de jaren zodanig geërodeerd tot hoe het er nu bij ligt.
Eten: The Wicked Spoon – The Cosmopolitan Slapen: Hard Rock Hotel
Valley of Fire
Dag 13 – Las Vegas
Als afwisseling hebben we het Hard Rock Hotel even achter ons gelaten om in te ruilen voor het Bellagio hotel dat wel op de strip gelegen is. Het Bellagio is een gigantisch luxe hotel- en casino met tal van restaurants en winkeltjes. Wij hebben daar vooral aan het zwembad gelegen om toch even te kunnen genieten van ‘niets’ doen.
Voor de fans van Coca-Cola: op de strip is er een Coca winkel met tal van gadgets en souvenirs van de populaire drank.
Om echt een ‘Vegas feeling’ te krijgen moet je een paar uur nemen om over de Strip te wandelen, zowel overdag als ‘s avonds! Ga hotels in en uit, bezoek de winkeltjes, kies willekeurige plekjes om te eten… Probeer ook in de week te gaan, het is dan een stuk minder druk dan in het weekend (of toen wij er waren tijdens Memorial Weekend).
Eten: Ergens op de strip Slapen: Bellagio
Coca-Cola winkel op de Strip
Dag 14 – Las Vegas – Rhyolite – Death Valley
Op dag 14 gaan we weer een lange dag tegemoet. Rhyolite is een heel klein verlaten spookstadje dat net buiten Death Valley ligt. Vroeger werd er goud gevonden waardoor het op z’n hoogtepunt zo’n 8000 inwoners telde maar tegenwoordig blijft daar maar heel weinig van over en is het eigenlijk een openluchtmuseum geworden. Een leuk weetje: een aantal van de kunstwerken die zich in het museum bevinden zijn van de Belgische beeldhouwer Albert Szukalski en werden in 1984 ontworpen.
Op naar Death Valley die zijn naam zeker niet heeft gestolen. Op het warmste moment tijdens ons verblijf was het daar 43 graden celsius maar dat is zeker geen uitzondering want in de volle zomer wordt het met gemak 50 graden. Toen ik er zo’n 2 jaar geleden was, was het rond de 35 graden. De park rangers vonden het toen naar eigen zeggen ‘chilly’.
Het laagste punt in Amerika bevindt zich in Death Valley, namelijk Badwater Basin. Dat is eigenlijk een heel grote zoutvlakte zonder enige vorm van schaduw. Als je dus besluit een wandelingetje te maken, neem je best genoeg water mee en een hoedje. You’ll thank me later!
Death Valley is groot genoeg om er een volledige dag voor uit te trekken. Zo kun je Zabriskie Point beklimmen (ook hier genoeg water en een hoedje meenemen want de wandeling naar boven is warmmm)! Verder is er nog Artist’s Road,Devil’s Golf Course en Dante’s Peak. Boven op Dante’s Peak is het een heel stuk frisser dan beneden maar je hebt er wel een heel mooi uitzicht op een deel van Death Valley.
Eten: In het hotel Slapen: Longstreet Inn & Casino
Rhyolite
Death Valley – Badwater Basin
Dag 14 – Death Valley – Mammoth Lakes
Even een kleine anekdote van Tom Henderikx over Stovepipe Wells en Mesquite Flat Sand Dunes:
“Het was voor mij de eerste keer dat ik in Death Valley kwam mijn eerste stop. Ik stapte daar toen uit bij het visitor center en ik viel bekan flauw van de hitte. Het was daar toen 47 graden
Daar vlakbij heb je ook mosaic canyon maar dat is een dikke kilometer over onverharde weg. Mooi om te wandelen daar maar heeeel heet.”
Een gewaarschuwd man is er twee waard!
Op naar Mammoth Lakes dan. Mammoth Lakesis volgens mij het meest bekend als skigebied. Het stadje overleefd eigenlijk op de toeristen die er komen. Ik vind dat het veel weg heeft van een soort Zwitsers skidorpje met de vele chalets en skiliften. Als je Mammoth Lakes wil bezoeken, moet je wel goed rekening houden met het weer en de hoeveelheid sneeuw die er ligt. Zo kon ik 2 jaar geleden in september helemaal tot boven de verschillende meren gaan bezoeken, zoals Lake Mary. Toen lag er nog een klein beetje sneeuw maar het meeste was al weg. Toen we er nu waren in mei, zijn we met moeite 100 meter ver geraakt. Er lag namelijk zodanig veel sneeuw dat ze de baan nog niet helemaal sneeuwvrij konden maken. De sneeuw lag zeker zo’n 40cm hoog! Let wel: dit kan van jaar tot jaar variëren. Het jaar ervoor was er bijvoorbeeld minder sneeuw gevallen en waren de meren wel gewoon toegankelijk. Hetzelfde geldt voor Yosemite National Park. Dit stond oorspronkelijk op de planning, maar door de hevige sneeuwval, was de Tioga Pass, de snelste weg naar het park, nog afgesloten waardoor we Lake Tahoe hebben bezocht in de plaats. Yosemite was nog wel bereikbaar maar via een andere baan waar we dan 7 uur zouden moeten rijden tot we in het park zelf waren. Dat leek ons een beetje teveel van het goede. Op de website van het park zelf kan je wel op de voet volgen wanneer bepaalde wegen opengaan. Zo kun je toch een beetje op voorhand plannen of je al dan niet op een efficiënte manier naar Yosemite kunt rijden.
Eten: John’s Pizza Works Slapen: Sierra Lodge Andere tips: Yosemite National Park
Mammoth Lakes
Dag 15 – Mammoth Lakes – Lake Tahoe – Auburn
Lake Tahoe is ook een toeristische trekpleister en zeker een waardig alternatief voor Yosemite. Het water is er turquoise blauw en je hebt overal dennenbomen die heerlijk ruiken. Er lopen ook overal eekhoorntjes rond, ze zijn er met tientallen. Je mag ze niet voederen en jammer genoeg raak je ze best ook niet aan want ze kunnen ziektes dragen maar dat neemt niet weg dat ze ongelofelijk schattig zijn! Het water van Lake Tahoe stroomt eigenlijk rechtstreeks van de bergen het meer in, waardoor het water IJSKOUD was. 10 seconden met mijn voeten in het water was al teveel. Met tijd zal het water volgens mij wel opwarmen maar in mei was het dus nog veeeeeeel te koud om te zwemmen!
In de buurt van Needles ligt Oatman. Oatman is eigenlijk een ghost town dat op Route 66 ligt tussen Kingman en Needles. Het dorpje is nu vooral een toeristische attractie door de wilde ezeltjes (of burro’s) die er vrij rondlopen. Vrijwel alle winkeltjes in het dorpje verkopen voer zodat je ze eten kan geven maar er staan borden die zeggen dat je toch wat voorzichtig moet zijn ermee.
Verder naar Seligman dan. Ik durf het bijna niet te vermelden maar daar valt er eigenlijk ook niet veel te beleven. Behalve een mooi versierde VW bus die naast een souvenir winkeltje staat is het niet het meest exotische stadje dat te bezoeken valt in de VS. Als tussenstop is het wel perfect. In Seligman was het trouwens ook het koudste van heel onze trip: 8 graden celcius! Dit komt omdat dit het hoogst gelegen stadje in Arizona zou zijn.
Ontbijt: The Wagon Wheel Eten: The Roadkill Cafe Slapen: Historic Route 66
Oatman
Dag 7 – Seligman – Grand Canyon – Page
Na onze tussenstop in Seligman zijn we verder naar de Grand Canyon gereden. Op basis van foto’s en video’s kan je je eigenlijk nog steeds niet inbeelden hoe gigantisch groot het daar eigenlijk is.
De Grand Canyon bestaat uit twee delen: de North Rim en South Rim. Deze zijn 215 mijl of 346 km van elkaar verwijderd, goed voor een autorit van 5,5u dus. De Grand Canyon is overigens zo’n 1,6km diep. Daar wil je dus zeker niet invallen.
Alvorens verder te vertellen over Page wil ik even vermelden dat we in Page dé beste Mexicaan hebben gevonden om te eten. Het is zo’n 5 minuutjes rijden van het hotel en het is het méér dan waard.
Natuurlijk kunnen we ook nog aan andere dingen denken dan eten (al is dat niet altijd gemakkelijk). Bij Page is er namelijk heel veel te zien. Zo heb je Horseshoe Bend aan de Colorado River is een hoefijzerige rotsformatie waar de Colorado River langs loopt. Wanneer je bovenaan staat, is het best wel diep naar beneden. Omdat er de afgelopen maanden heel wat mensen naar beneden zijn gevallen, hebben ze er nu ook een reling geplaatst om het wat veiliger te maken.
Ontbijt: The Roadkill Cafe Eten: Mexicaans – El Tapatio (Page) Slapen: Lake Powell Canyon Inn
Grand Canyon
Horseshoe Bend
Dag 8 – Page – Kanab
Tijd voor één van de hoogtepunten van onze reis: Antelope Canyon. Antelope Canyon is eigenlijk een rotsformatie die doorheen de jaren door stromend water gevormd werd. Je hebt de upper en lower canyon. Wij hebben de lower canyon bezocht die een V-vorm heeft. De upper canyon is meer in een A-vorm.
Het is zeker aangeraden om op voorhand je tickets te boeken voor Antelope Canyon. Deze kosten rond de 50 USD, plaatsen zijn beperkt en heel populair. Je wordt begeleid door een gids en een rondleiding duurt ongeveer een uurtje.
Nog een fijne uitstap die je kunt doen is Monument Valley. Monument Valley is vooral bekend om zijn rode rotsformaties maar is best wel een eindje rijden van de bewoonde wereld. Het is wel echt de moeite als je je even in het wilde westen wil wanen. Zo is Once Upon a Time in the West van Sergio Leone daar opgenomen of voor de gamers onder ons: je krijgt er ook heel hard een Red Dead Redemption gevoel. Als je er dan toch bent, kun je de 17-mile drive of de Scenic Loop (26km) doen. Deze trip duurt zo’n 2 tot 3 uur met de auto en is niet aan te raden met een auto zoals het type Ford Mustang zoals wij hadden. We zijn halverwege teruggekeerd want ik denk dat onze auto het einde van deze dirt road niet had overleefd.
Zo’n 20 minuten rijden van Horseshoe Bend, vind je Lake Powell. Lake Powell is een kunstmatig aangelegd meer die Arizona en Utah verbindt. Heel impressionant aan Lake Powell is de Glen Canyon Dam die zich in de Colorado rivier bevindt.
Kanab, ook wel bekend als Little Hollywood onder de bevolking, is een heel klein stadje in Utah, net op de grens met Arizona. Kanab noemt ook wel ‘Little Hollywood’ omdat er tussen de jaren ‘40 en ‘60 heel wat films werden opgenomen, waaronder Planet of the Apes (1968).
In Parry Lodge, het motel waar we verbleven, hingen er ook overal oude film foto’s aan de muren. Onder andere John Wayne en Charlton Heston hebben er overnacht en als je geluk hebt, kan je in één van hun kamers terecht. Deze staan namelijk aangeduid met een naamkaartje op de deur. Als filmliefhebber zeker the place to be dus
Eten: Houston’s Trail’s End Restaurant Kanab Slapen: Parry Lodge Andere tips: Redrock Country Inn Andere bezienswaardigheden: Bryce en Zion National Park
Antelope Canyon
Dag 10 – Kanab – Las Vegas
Vegas, baby! ‘You either love it or you hate it’ heb ik al vaker gehoord van heel wat Amerikanen. Well, I absolutely love it! Nergens zijn we zolang gebleven als in Vegas. Eigenlijk was het de bedoeling om hier een beetje uit te rusten, maar eerlijk: Vegas heeft zoveel te bieden dan uitrusten eigenlijk niet aan de orde is.
Als enorm grote fan van livemuziek is het Hard Rock Hotel* eigenlijk een beetje mijn tweede thuis. Als je het concept van de Hard Rock Café’s een beetje kent: het hotel is gelijkaardig maar nog zoveel beter. Eigenlijk is het een casino (because what else in Vegas?) en resort. Het heeft verschillende zwembaden, overal is muziek te horen, er zijn verschillende restaurants, er is een concertzaal (!!!) en ga zo maar door. Ik zou er zo kunnen gaan wonen!
Wat sommigen als een nadeel zouden zien maar wat ik vooral als voordeel zie: het hotel is niet op de strip gelegen maar er net buiten waardoor het heel wat kalmer is om er gewoon rond te lopen. De hotels op de strip zijn enorm druk omdat ieder hotel zijn eigen concept heeft. Zo heb je bijvoorbeeld het Luxor hotel in de vorm van een piramide of het Excalibur hotel in de vorm van een kasteel. Ieder hotel op zich is een soort museum die je gewoon binnen en buiten kan wandelen. Heel wat hotels hebben dan ook nog eens winkels en zelfs een volledig winkelcentrum, zoals de Ceasar’s Palace. Je komt er werkelijk ogen te kort om alles te kunnen zien.
*Bij het Hard Rock Hotel moet ik met veel spijt in het hart een opmerking maken. Toen ik aan deze blog begon te schrijven, ergens in de zomer van 2019, dan was het HRH still alive and kicking. Ondertussen was ik ook al onze reis voor 2020 aan het bekijken maar het HRH bleek volzet te zijn als enige hotel in Vegas. Vreemd vond ik, dus ik mailde ze even en ik kreeg helaas het volgende mailtje terug:
Thank you for your email. Unfortunately we will be closed from February-November 2020 as we rebrand from a Hard Rock Hotel to a newly renovated Virgin Resort.
Mijn favoriete hotel is helaas dus gesloten sinds februari 2020 en deze tips zijn dus niet echt meer van toepassing. Het Hard Rock Café is wel nog gewoon open op de strip.
Als je nog nooit in LA bent geweest dan is het leukste en meest herkenbare om te bezoeken misschien wel de Santa Monica Pier. Je kan eventueel lunchen in het Bubba Gump restaurant op de pier zelf en dan doorrijden naar Hollywood. Ik vond de Walk of Fame nogal overrated maar het is zeker iets dat je moet gedaan hebben in je leven als je er dan toch bent.
Als je nu fan bent van sport en meer bepaald van baseball, of je bent helemaal geen fan, toch moet je zeker naar het Dodger Stadium gaan. Dit honkbalstadion is gigantisch groot (de foto doet het echt geen eer aan) en is de thuisbasis van de LA Dodgers. Wanneer je de parking op rijdt, heb je bovendien nog een prachtig uitzicht op LA downtown. Vergeet ook zeker niet de fanshop te bezoeken!
Hierna kun je nog naar mijn favoriete plekje in LA rijden: Griffith Observatory. Dit moet je eigenlijk twee maal bezoeken: overdag en wanneer het donker is. Wanneer het donker is, krijg je een adembenemend uitzicht op downtown LA.
Vergeet ook zeker niet langs Venice Beach te wandelen, één van de meest populaire stranden in Californië. Doe dit wel liefst tijdens de dag, ‘s avonds lopen er enorm veel junkies rond.
Ontbijt: Original Pantry Café Eten: Perch Slapen: Rotex Hotel – Koreatown Andere tips: Air Venice Hotel
Griffith Observatory
Dag 2 – Los Angeles
Op dag 2 kan je nog wat verder gaan sightseeën. Zo kun je bijvoorbeeld naar Mulholland Drive rijden waar je helemaal boven ook een prachtig uitzicht op LA hebt. Bij Rodeo Drive kan je gaan shoppen in winkels zoals Chanel, Valentino en Burberry en op Melrose Avenue kun je gelukkig iets goedkoper winkelen in wat meer niche/hipster winkels.
Ontbijt: The Griddle Cafe Eten: In ‘n Out Burger Slapen: Rotex Hotel – Koreatown
Mulholland Drive
Dag 3 – Los Angeles – Palm Springs
Op ongeveer 2 uur rijden van Los Angeles ligt Palm Springs. Vanaf daar is Joshua Tree National Park ook goed bereikbaar. Joshua Tree is een veelzijdig park met verschillende rotsformaties, Joshua bomen en zandvlaktes. Je kan het park betreden met je auto maar het is niet gratis. Ik raad aan om een national park pass te kopen voor 80 USD. Als je drie of meer nationale parken doet, dan komt dit wat goedkoper uit.
Als grote autosport fans hebben wij een bezoekje gebracht aan Willow Springs International Raceway. Dit zou het oudste race circuit in de VS zijn. Wij gingen er met onze Ford Mustang GT naartoe en na even lief te vragen mochten we er met onze auto gewoon op rijden. Natuurlijk hadden ze er een snelheidslimiet op gezet. We mochten maar 50 mijl per uur of zo’n 80 km per uur maar hé, beter dan niets, toch?
Mojave Airport Graveyard is ook interessant om te bezoeken. Al is bezoeken veel gezegd, eerder voorbij rijden want ik vermoed dat je het niet effectief kan bezoeken. Het is een uitgestrekt gebied in de woestijn met allemaal kapotte vliegtuigen die er staan en dus hoogstwaarschijnlijk klaar zijn voor de schroothoop.
Palm Springs is een stukje rustiger en veel kleiner dan LA. Het is dan ook de uitvalsbasis voor veel inwoners van LA die dan in Palm Springs komen uitrusten in het weekend. Je kan er lekker eten, shoppen en gewoon relaxen aan het zwembad.
Ontbijt: House of Breakfast 3728 W Olympic Blvd Eten: Pomme Frites Slapen: Vagabond Inn Andere tips: Knights Inn
Joshua Tree National Park
Dag 4 – Palm Springs
Op anderhalf uur rijden van Palm Springs is er een plekje genaamd Salvation Mountain. Salvation is een soort religieus kunstwerk dat gemaakt is om mensen te laten bekeren naar het Christendom. De oprichter van het kunstwerk is ondertussen overleden maar de plaats wordt nu onderhouden door vrijwilligers die rond het domein in kleurrijke caravans wonen.
Wat ook zeker de moeite is om te bezoeken in Palm Springs is de kabelbaan naar Mount San Jacinto. Let wel op: zelfs als je geen hoogtevrees hebt, dan is dit best wel eng om te doen. Het karretje van de kabelbaan draait nog eens om zijn eigen as terwijl je tegelijkertijd naar boven gaat. Natuurlijk heb je wel een prachtig uitzicht over de honderden windmolens die beneden staan. Vergeet ook zeker geen extra trui mee te nemen want boven kan het 10 tot 15 graden kouder zijn dan beneden en soms kun je er zelfs nog sneeuw vinden.
TIP: Zorg dat je altijd je paspoort bij hebt doorheen je roadtrip maar zeker wanneer je vanuit Palm Springs een uitstapje naar Salvation Mountain maakt. Salvation Mountain ligt namelijk niet zo ver van de Mexicaanse grens en op de terugweg naar Palm Springs is er een soort van checkpoint waar iedereen doorheen moet en waar ze dus je paspoort vragen. Omdat we die van ons niet wouden kwijtspelen hadden we die mooi op onze hotelkamer opgeborgen. Gelukkig besefte de bewakingsagent wel dat we toeristen waren en we mochten door maar hij drukte ons toch op het hart om onze paspoorten altijd mee te hebben.
Ontbijt: Lulu’s Café Eten: Giuseppe’s Pizzeria Slapen: Vagabond Inn Andere tips: Knights Inn
Salvation Mountain
Dag 5 – Palm Springs – Joshua Tree National Park – Needles
Het hotel waar we verbleven, het Avi Resort, valt ook zeker niet te vergelijken met andere hotels en motels waar we al verbleven. Je krijgt er een heel oldskool jaren ‘80 vibe door de vintage speelkasten die er in het casino staan. De hele regio in en rond het Avi Resort wordt beheerd en uitgebaat door native Americans, of Indianen. Dat geeft ook meteen de authentieke sfeer van de regio weer.
Eerlijk? Needles is niet het meest gezellige dorpje in de VS. Er valt niet veel te zien behalve woestijn, een paar tankstations en louche motels. Het is vooral goed als tussenstop tussen Palm Springs en de Grand Canyon.
Ontbijt: L’atelier Cafe (Palm Springs) Eten: The Wagon Wheel of buffet bij Avi Resort & Casino Slapen: Avi Resort & Casino
In Alle Staten 